SINKA'S BLOG

Wees jezelf en laat de ander zichzelf zijn.
Blijf niet vastzitten aan wat niet goed voor je is.
Laat het los en ga verder met je leven.


BEN JIJ BEREIDT TE ONTVANGEN WAT IK TE BIEDEN HEB, DAN IS ER VEEL.....

Ben je bereid te ontvangen wat ik je te bieden heb. Dan is er veel....
Ben je bereid te ontvangen wat ik je niet te bieden heb. Dan is er niets....

Is alles wat je ziet, wat het lijkt?

Ik wil het hebben over bereidheid te ontvangen. Het is gebleken dat ontvangen voor mij niet altijd gemakkelijk is geweest. Ik dacht goed te weten wat ik wel en wat ik niet wilde. En uiteindelijk heb ik ervaringen gecreëerd waarvan ik dacht dat ik ze niet wilde meemaken. In de loop der jaren ben ik gaan zien waarom deze ervaringen toch op mijn pad gekomen zijn en zelfs dat ik er zelf voor gekozen heb.

Om direct tot de kern te komen. Ik ben op mijn spirituele pad terecht gekomen en heb ontdekt dat ik spiritueel ben.

Oké, wat betekent dat dan wel en waarom heb ik vervelende ervaringen gecreëerd, terwijl ik ontdekt heb dat ik spiritueel ben, duhuh. Het is een illusie dat spiritueel zijn betekent dat je heilig bent en alleen maar mooie dingen meemaakt, lief en aardig bent. Spiritualiteit betekent voor mij "ontwaken van alles die ik ben".

Er is een moment in mijn leven geweest waarop ik een duidelijke keuze heb gemaakt.
"Dit is niet hoe ik wil leven, dit moet anders kunnen". Dat het anders moest kunnen voelde ik al toen ik nog op de lagere school zat. Ik had moeite te begrijpen hoe het leven in elkaar zat en hoe ik daar mijn plek in in kon nemen.
Vanaf het moment van die keuze en waarschijnlijk al eerder, is er iets in gang gezet dat tot de dag van vandaag nog steeds gaande is.

Ik zie het als een teruglopen langs een spiraal waar al mijn ervaringen tot nu toe langs liggen. Tijdens het teruglopen langs die spiraal komen de ervaringen met herinneringen daarbij horende emoties langs met de vraag "Wil je hier eens naar kijken?" en "wat wil je er nu vandaag de dag mee?" en "kun je het al loslaten en het bevrijden of ben je er nog niet klaar mee?".

Deze ervaringen ontvangen is het grootste geschenk wat ik mezelf te bieden heb. Al die delen voelen, horen en bevrijden is mijn weg waar ik voor gekozen heb (ontwaken van alles die ik ben) en de spiraal wordt stap voor stap terug gelopen steeds verder terug naar het beginpunt (mijn goddelijke kern), terwijl ik steeds meer als goddelijk mens op de aarde leef.
Sommige delen komen in verschillende ervaringen langs op verschillende plaatsen van de spiraal. Die delen worden in taartpuntjes bevrijdt en uiteindelijk is de taart op en blijkt de pijn, de boosheid of één of andere emotie "gewoon" verdwenen. Dat is het geschenk wat verpakt zit in de ervaringen die ik in eerste instantie altijd als vervelend en niet welkom heb gezien.

Nu is dat anders, er gebeuren nog steeds dingen die ik niet als leuk kan benoemen, maar ik kan wel zien dat er een cadeau in verpakt zit. Nu ga ik op zoek naar het cadeau en ben bereid het cadeau te ontvangen. ik zie de spiraal en ontdek het punt waar bijvoorbeeld het kind niet gehoord is en kan dit kind helen door naar haar te luisteren. Door haar te vragen waarom ze zo verdrietig of boos is. Door haar te vertellen wat de realiteit van nu is en dat zij naar de ziel kan gaan om geborgenheid en liefde te ontvangen die zij nodig heeft en niet ontvangen heeft op het punt van de spiraal waar dit kind gewond is geraakt. Ik leef op het moment dat deze ervaring bij mij langskomt niet in het verleden, maar dit kind voelt nog steeds dezelfde pijn, verdriet en/of boosheid en is in de veronderstelling dat het verleden het heden is. Op dat punt is het wel degelijk van belang dat ik me realiseer dat ik dat kind niet ben, maar een volwassen vrouw, die verantwoordelijk is voor haar eigen welzijn. Als ik in staat ben mij dit te realiseren kan ik ervoor zorgen dat ik niet toesta dat dit gewonde kind mijn leven overneem met haar pijn, haar verdriet en/of boosheid. Als ik toesta dat dit gewonde kind mijn leven leef , geef ik mijn leven uit handen aan een getraumatiseerd deel dat nog steeds met de voeten op de grond staat te stampen en of gillend aandacht vraagt, omdat ze haar zin niet krijgt.

Deze situatie, is heel goed herkenbaar en iedereen heeft wel eens zo'n situatie meegemaakt waarbij jijzelf of een ander veranderde in een getraumatiseerd gewond deel. Maar er zijn ook delen die niet zo herkenbaar zijn, die bijvoorbeeld heel goed weten dat ze niet mogen gillen, huilen, schelden en ga zo nog maar even door. Deze delen zijn ook wel degelijk instaat om mijn leven over te nemen, waarbij mijn omgeving geen bezwaar maakt, omdat ik dan braaf ben en gepast gedrag vertoont. Ook deze delen nodig ik uit naar de ziel te gaan, omdat ze mij niet dienen vanuit mijn kracht te leven. Veelal zijn dit delen die juist slachtoffer zijn van een situatie, omdat ze zich niet mogen laten zien en zich zeker niet mogen uiten.

Gewonde delen kunnen ontstaan op het moment dat ik mezelf tegen mijn kind hoor zeggen dat hij normaal moet doen. Hoe vaak heb ik uitingen gedaan waardoor hij zichzelf niet kon zijn en eigenlijk een afwijzing ervaarde. Op die momenten kunnen, soms kleine, gewonde delen ontstaan en door deze uitingen te blijven herhalen is een gewond deel op de spiraal ontstaan die in zijn verdere leven aandacht blijft vragen, totdat hij dit kind bevrijdt van de onwaarheid dat hij niet goed genoeg zou zijn.

Het is een cadeau om mijn kind nu mee te kunnen geven, "je hoeft jezelf niet kleiner voor te doen dan je bent" en "je hoeft jezelf niet dommer voor te doen dan je bent", omdat een ander problemen heeft met wie jij verkiest te zijn. Dan gaat dit over afwijzingen in geoorlooofd gedrag, omdat ooit iemand is begonnen met het conditioneren van gedrag en er regels aan verbonden heeft, wat mag en en wat mag niet. Wat een cadeau kan ik hem geven door hem de kans te geven zichzelf te ontdekken en als hij daarvoor kiest zijn eigen gewonde delen tegen te komen en eventueel te helen door te ontdekken wat deze delen meegemaakt hebben, wat voor gevolgen dit heeft in zijn leven en wat hij daar zelf mee wilt. Nee, ik hoef hem niet meer te beschermen, hij is nu een volwassen jongeman die zijn verantwoordelijkheid over zijn eigen leven mag nemen. En doet hij dat op een manier die ik niet leuk vind, dan kan ik hem mijn grenzen aangeven en de rest bij hem laten. Wat een cadeau.

Terugkomend op het onderwerp, bereidheid te ontvangen. Het is gebleken dat er een cadeau zit in dat wat ik dacht niet te willen. Ik heb er zelf voor gekozen op een andere manier in het leven te willen staan. Op het moment van de keuze wist ik niet wat voor gevolgen dat zou hebben voor de rest van mijn leven. Ik ben op mijn spirituele pad terecht gekomen, waardoor ik mijn ervaringen op een hele andere manier ben gaan beleven, waardoor er hele andere normen en waarden zijn ontstaan, waardoor ik andere dingen belangrijkere ging vinden, dwars tegen mijn opvoeding en de maatschappelijke normen en waarden in . Niet iedereen in mijn omgeving kan dat waarderen. Niet iedereen kan breder kijken en in een situatie zien dat er meerdere waarheden tegelijkertijd kunnen bestaan. Niet iedereen is bereid te ontvangen wat ik te bieden heb, die ontvangen liever iets van mij wat ik niet te bieden heb, in een vorm die zij herkennen en daardoor denken beter te kunnen ontvangen. Jammer dat ze dan niets ontvangen.

Niet alles lijkt wat het is.

Er is meer te ontvangen in wat iemand te bieden heeft, dan dat er te ontvangen is in wat iemand niet te bieden heeft.


Toestaan plezier te hebben in het leven kan soms wel eens een Kunst zijn, ja met een grote K.
Pharrell Williams vraagt je om te klappen als je blij bent.
Maak een feest van de mooie momenten en weet dat na elk moeilijk moment weer een nieuw moment ontstaat, waarbij je voor een andere ervaring kan kiezen.
Laten we SPELEN in het LEVEN !